Nu de hitte maar aanhoudt en aanhoudt gaat het GT steeds meer tegenstaan dat hij niet naar buiten mag. Alleen 's morgens in alle vroegte, als de wereld nog koel is en het gras nog nat, of 's avonds laat, als de zon onder gegaan is en de hitte langzaam tempert, is het nog mogelijk langere tijd buiten te lopen, te rennen of te spelen.
Maar zo nu en dan is het rusteloze dralen bij de achterdeur zo helder dat er een moment van vrijheid geboden wordt. Even naar buiten, de hitte in, het gras op, dat voorheen altijd verkoeling bood.
Dan gaat GT in de zon liggen!
Dan komt zijn tong naar buiten en hijgt hij meer en meer.
De verkoeling opzoeken bedenkt hij niet.
Pas als er een bakje met ijsschaafsel voor hem neergezet wordt en hij daar gulzig van geniet, komt langzaam zijn gezonde verstand weer terug en neemt hij het bakje in zijn bek en zoekt de nog enige schaduwplek die de tuin kent op.
Daar is het dan genieten, zolang als het hem toegestaan wordt.
Rustig knagen op het koude ijs dat snel verandert in water. Op deze wijze is hij dol op water!
Weer binnen voelt het daar plotseling zeer koel aan en kan de rust gevonden worden. In de bench zelfs!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten