Twee broodjes liggen op het aanrecht, op een houten plank.
En het ruikt naar vlees!
De baas loopt even weg. Mooi, dat is een geschikt moment. Hap slik weg!
De baas komt terug. Ziet nog maar één broodje liggen. Kijkt nog eens. Vraagt zich af of het broodje misschien in het weglopen ergens anders gelegd was.
Ziet dan GT. Kijkt naar hem terwijl hij verlekkerd zijn lippen nogmaals aflikt. Het smaakte naar meer! Want de geur van vlees hangt nog rond.
Er lagen nog meer broodjes. Nog ingepakt. Een saucijzenbroodje was de reden van de onverhoedse actie van GT.
Want dit had hij nog nooit eerder gedaan, een broodje van het aanrecht snaaien.
De baas spreekt hem bestraffend toe. En GT verdwijnt uit zichzelf naar de plek die door de baas met 'plaats' aangeduid wordt. Daar zal hij immers wel heen moeten nu?
Hij ligt er nog, terwijl de baas alsnog de overgebleven broodjes nuttigt.
