donderdag 13 augustus 2020

Hitte

Nu de hitte maar aanhoudt en aanhoudt gaat het GT steeds meer tegenstaan dat hij niet naar buiten mag. Alleen 's morgens in alle vroegte, als de wereld nog koel is en het gras nog nat, of 's avonds laat, als de zon onder gegaan is en de hitte langzaam tempert, is het nog mogelijk langere tijd buiten te lopen, te rennen of te spelen. 
Maar zo nu en dan is het rusteloze dralen bij de achterdeur zo helder dat er een moment van vrijheid geboden wordt. Even naar buiten, de hitte in, het gras op, dat voorheen altijd verkoeling bood. 

Dan gaat GT in de zon liggen! 
Dan komt zijn tong naar buiten en hijgt hij meer en meer. 

De verkoeling opzoeken bedenkt hij niet. 
Pas als er een bakje met ijsschaafsel voor hem neergezet wordt en hij daar gulzig van geniet, komt langzaam zijn gezonde verstand weer terug en neemt hij het bakje in zijn bek en zoekt de nog enige schaduwplek die de tuin kent op. 
Daar is het dan genieten, zolang als het hem toegestaan wordt. 
Rustig knagen op het koude ijs dat snel verandert in water. Op deze wijze is hij dol op water!

Weer binnen voelt het daar plotseling zeer koel aan en kan de rust gevonden worden. In de bench zelfs! 





dinsdag 11 augustus 2020

Waaks of speels?

Een stevige blaf klinkt door de avondlucht. Net nadat GT naar buiten is gegaan na een vruchteloze poging zijn baas mee te tronen voor een fijn spel met een bal. 
De blaf klinkt nogmaals. Steviger nu. En nog een paar keer. 
Dit is meer dan aandacht trekken, het lijkt toch echt ergens over te gaan. Dus maar gekeken naar de reden van dit geblaf. 
De reden bevindt zich aan de overkant van de straat. Twee kleine honden lopen langs, honden waar al eerder mee kennis gemaakt is. 
GT besluit dat blaffen niet genoeg is en gaat de tuin uit. 
Dat is een verboden handeling en hij wordt teruggeroepen, de tuin in. Gehoorzaam keert hij terug op zijn schreden. 

Als de baas uit het zicht verdwijnt gaat hij nogmaals de tuin uit. Wederom volgt een corrigerende roep en ditmaal gevolgd door een face to face moment waarbij het tot GT doordringt dat de tuin echt de grens is. 

Intussen zijn de andere honden aanbeland in de mini speeltuin aan de overkant van de straat, waar hun baas  uitpuft van de wandeling tot dat punt. 

Die verleiding wordt GT teveel en nogmaals gaat hij de tuin uit. 
Nu loopt hij echter in de richting van zijn baas, die bij de voordeur nog zijn gedrag in het oog hield.

Dan maar naar binnen allebei. 

Even later verdwijnt GT wederom door de achterdeur de tuin in. Nu gaat hij rustig in het gras op een bot liggen knagen. 
Baas tevreden, GT tevreden. 




Totdat....de baas van de twee kleine honden besluit naar huis terug te wandelen.
De honden komen in beweging, GT merkt het op en racet naar de rand van de tuin, vertraagt niet, maar snelt de straat op. 

Weer wordt hij teruggeroepen. Maar dit keer lijkt hij doof voor de welbekende stem. Houdt zich doof. Kijkt bij de derde keer roepen verbaasd op, alsof hij nu pas merkt dat hij geroepen wordt. 
Komt niet spontaan aanlopen, maar blijft quasi nonchalant om de andere honden heen hangen. 

Nog een roep, een bevel tot komen en dan pas besluit hij terug te keren. Met zichtbare tegenzin. Het was zo leuk!
Dit pikt de baas niet en aan zijn harnas wordt hij meegesleept de tuin door naar de achterdeur, mee naar binnen. 

Binnen wordt hem nogmaals benadrukt dat dit gedrag niet gepikt wordt! 

Schuldbewust gaat hij even later in de gang liggen, op de koele vloer en laat zich niet meer horen. 


Boevenstreken

Twee broodjes liggen op het aanrecht, op een houten plank.  En het ruikt naar vlees!  De baas loopt even weg. Mooi, dat is een geschikt mome...