Stormwind

 Derde Kerstdag. 
GT komt rond zijn gebruikelijke tijd zijn baas wekken. Wordt het niet tijd om overeind te komen? De dag is weer begonnen immers?
Okee, dan gaan we aan de dag beginnen. 

Vanwege het weer duurt het even tot de baas goed ingepakt is, maar dan kan de tocht aanvaard. Enthousiast springt GT naar buiten. 
Joepie, we gaan naar buiten! 

Dan ontwaart hij de wind. Hum. Dat is nieuw. Dit is wel heel sterke wind. En af en toe een regenflard. 
De baas wil fijn even tegen de wind in beginnen, maar GT is niet van plan daarin mee te gaan. 
Terug! Die kant is echt geen goed idee!
Okee, dan lopen we een andere kant op. 

Nee, niet die kant, we gaan weer naar binnen!
De baas is een andere mening toegedaan. Het is echt de bedoeling dat we even gaan lopen. 
Nee hoor, GT duikt de tuin in. En als dat niet werkt, het erf van de buurman. Terug is zijn boodschap. En wel nu! 

De baas vraagt 'hoef je dan niet te poepen?'
En ineens dringt het door, oh ja, daarvoor gingen we naar buiten! 

Samen vinden ze een route die wat luwer is, het bosje waar ze wel vaker lopen en zo wordt het toch nog leuk. 
Nu alle behoeften gedaan zijn is het best grappig, die wind. 
Wel steeds schuilen bij de baas en heel snel terug als de baas maant niet te ver weg te lopen. 
Nog nooit liep GT zo braaf mee, zonder enig probleem of vertragingstactiek. 

Als duidelijk is dat de terugweg ingezet is rent hij steeds sneller. Nu moet de baas manen tot kalmte. Rennen met die wind is niet zo'n goed plan. 

Weer veilig binnen het ontbijt genuttigd en daarna gaat GT liggen en zakt weg in een ontspannen slaap. Dit was een enerverende ochtend!

Zwiepende lijn, bewogen foto, de wind wint!

Kerstmorgen

 Zodra de zon gouden stralen begint te produceren zoekt GT zijn baas op om te melden dat de dag begonnen is. Tijd om op pad te gaan, al was het maar voor de noodzakelijkheden.

Gelukkig heeft de baas ook goed geslapen en kan de tocht snel een aanvang nemen. 

Rechtsom meent GT. Nee, linksom, vindt de baas. 

Na wat geharrewar en een helder statement van weigerachtige pootverzetterij luistert de baas uiteindelijk en rechtsom gaat alsnog de route worden. 

Dat de route uitkomt op dezelfde weg die de baas al in gedachten had lijkt GT te ontgaan. 

Op de route het dorp uit geeft de lange lijn veel speelruimte en de berm wordt op alle mogelijke manieren onderzocht. 

Je weet immers maar nooit of er nog iets te verschalken is. 

Dan ziet de baas in de verte de auto rijden van de baas van een bevriende hond. 

Dat is leuk! 

GT mist het vooralsnog of doet goed alsof tot beiden vlakbij zijn. 

Ah! De hond die nog sneller rent dan GT! Daar kun je leuk mee spelen! 

Zogezegd zo gedaan. 

Baas maakt snel de lange lijn geheel los en daar gaat GT, het avontuur tegemoet. 

Het spel vermoeid, want vergt veel van de fysieke snelheid. Dus nu en dan veibst GT desinteresse door de berm weer in te duiken. 

Als uiteindelijk ook de bevriende hond genoeg zijn beben gestrekt heeft wordt het dan toch echt tijd om de terugtocht weer te aanvaarden. 

Thuis verrast de baas GT met het vullen van twee speeltjes met allemaal lekkere dingen, waardoor na het ontbijt het snelheidsspel van kort na het ontwaken vervolgd kan met een vindingrijkheidsspel. 

Zo is Kerst wel een leuk feest!