zaterdag 28 november 2020

Voorspelbaar

Al een paar dagen op rij was er de gewoonte ontstaan om naar een bosje te wandelen waar GT los mocht en fijn ging rennen en dwalen en met stokken spelen.
Baas en hond genoten daar in gelijke mate van. 

Tot vandaag. 
Op weg naar het bosje bleef GT nogal gefocust op de schapen in een wei waar de route langs leidde. Maar dat bleef beperkt tot enkele keren pogen erheen te rennen en teruggeroepen worden. Dit alles aan de lange lijn, dus zonder enig ontsnappingsgevaar.

Het leek een normale dag als alle andere. 
In het bosje kwam het gebruikelijke ritueel van los van de riem mogen rennen en het spel met stokken volgde. 
Tot het verste punt van het bosje bijna bereikt was en GT ineens bedacht dat het aangrenzende voetbalveld omzoomd door wat struikgewas ook fijn jaagterrein kon zijn.
Zogezegd zo gedaan. Hij rende alle kanten op en kwam af en toe nog even langszij, maar buiten bereik van handen die hem te pakken zouden kunnen krijgen. 
Ruim een kwartier bleef hij jagen en kon zijn baas weinig anders doen dan toekijken en roepen en pogingen tot vangen wagen. 
Een keer lukte dat bijna, de riem ongeveer aangeklikt. Toen was het moment weer voorbij en bleef GT ver buiten bereik doelgericht ver weg rondrennen. 
Op enig moment schoot uit de bosjes een haas. 
Ontsnapt aan de jagende hond, die de haas niet eens scheen opgemerkt te hebben. De haas verdween over het voetbalveld buiten beeld en de hond werd even later ook volkomen onvindbaar. 

Gelukkig was het in het dorp nog rustig en het gebied waar hij rondraasde veilig. 
Maar de situatie begon toch verontrustend te worden. 
Uiteindelijk dan maar in de richting gelopen waar de haas naartoe gegaan was. 
Toen kwam een buur naar buiten. 'Zoek je je hond?' 
Jazeker! 
De hond bleek gevangen en weer uitgeraasd. 
De haas was ook gesignaleerd en verdwenen. 

Nu GT weer met zijn baas verenigd was leek alles in zijn ogen terug naar normaal. 
Geenszins. 
De baas liet duidelijk blijken dat dit gedrag onacceptabel is. 
Al realiseerde ze zich dat het te voorkomen geweest was door niet zoveel dagen achtereen dezelfde ochtendroutine te benutten.
GT wordt immers steeds vrijer als hij de situatie goed kent. En tast de grenzen ongenadig af. 
Het is en blijft een hond immers. Die leiding nodig heeft die strak en doortastend is. 
Voortaan weer aan de lijn! 

En GT? 
Hij ligt braaf op zijn kussen zich af te vragen waarom zijn baas zo merkwaardig tegen hem doet. 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Boevenstreken

Twee broodjes liggen op het aanrecht, op een houten plank.  En het ruikt naar vlees!  De baas loopt even weg. Mooi, dat is een geschikt mome...