Elke avond opnieuw blijkt dat weer.
Na de avondmaaltijd is het verstandig hem nog voor de nacht een keer zijn behoefte te laten doen, al is het maar opdat de ochtend niet te vroeg zal starten. En wat lichaamsbeweging voor het slapengaan bevordert eveneens een ongestoorde nachtrust. Daar denkt GT echter anders over!
Als hij niet exact op het moment dat hij zelf bedenkt dat naar buiten gaan een goed idee is, meegenomen wordt, besluit hij dat het helemaal nooit meer een goed idee is. En helemaal nooit meer houdt in dat hij zich nog net naar buiten laat leiden, maar eenmaal buiten mokkig en bozig weigert een stap te verzetten en bij aandringen ertoe over gaat op de grond te gaan zitten of zelfs liggen.
Hem in beweging krijgen lukt dan uitsluitend door een vorm van excuses aan te bieden, opdat hij beseft dat het geen onwil maar onkunde was die voorkwam dat hij op het door hemzelf gewenste en dus juiste tijdstip naar buiten geleid werd. Als excuses met woorden en een knuffel niet aanvaard worden is er nog maar een andere methode, de paaiversie, waarbij er een hondensnoepje ingezet wordt.
Zo ook deze avond.
Na twee passen buiten kwam het mokkige verzet. Een takje dat hij eerder die dag op straat had gevonden en mee gespeeld had kon hem nog wat passen verder krijgen, toen het opnieuw aangeboden werd, maar toen was het dan toch echt genoeg geweest wat hem betrof.
De paaiversie moest echt ingezet voor nog wat passen.
Uiteindelijk gaf hij zijn verzet op toen blijkbaar zijn blaas te zeer begon te duwen, want ineens kon er wel naar het vlakbij gelegen veldje doorgelopen worden.
Blaas geleegd en gelijk ook nog maar wat meer ter plekke achtergelaten en meneer was ervan overtuigd dat de tocht geslaagd was. Op naar huis graag!
Een sprintje werd nog wel gewaardeerd, maar een alternatieve kant op gaan bleek onbespreekbaar. Terug naar de voordeur, een andere optie bestond niet meer.
Eenmaal binnen kon er plotseling weer normaal gedaan worden. Kwam er zelfs een soort van excuses door te verzoeken om een moment van spelen.
Heel wat heen en weer geren met eigen speeltjes volgde. Een 'gevecht' met zichzelf om een bot dat nog niet opgeknaagd was en toen was dan toch eindelijk de energie van de dag verbruikt en trad er weer rust in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten