Derde Kerstdag.
GT komt rond zijn gebruikelijke tijd zijn baas wekken. Wordt het niet tijd om overeind te komen? De dag is weer begonnen immers?
Okee, dan gaan we aan de dag beginnen.
Vanwege het weer duurt het even tot de baas goed ingepakt is, maar dan kan de tocht aanvaard. Enthousiast springt GT naar buiten.
Joepie, we gaan naar buiten!
Dan ontwaart hij de wind. Hum. Dat is nieuw. Dit is wel heel sterke wind. En af en toe een regenflard.
De baas wil fijn even tegen de wind in beginnen, maar GT is niet van plan daarin mee te gaan.
Terug! Die kant is echt geen goed idee!
Okee, dan lopen we een andere kant op.
Nee, niet die kant, we gaan weer naar binnen!
De baas is een andere mening toegedaan. Het is echt de bedoeling dat we even gaan lopen.
Nee hoor, GT duikt de tuin in. En als dat niet werkt, het erf van de buurman. Terug is zijn boodschap. En wel nu!
De baas vraagt 'hoef je dan niet te poepen?'
En ineens dringt het door, oh ja, daarvoor gingen we naar buiten!
Samen vinden ze een route die wat luwer is, het bosje waar ze wel vaker lopen en zo wordt het toch nog leuk.
Nu alle behoeften gedaan zijn is het best grappig, die wind.
Wel steeds schuilen bij de baas en heel snel terug als de baas maant niet te ver weg te lopen.
Nog nooit liep GT zo braaf mee, zonder enig probleem of vertragingstactiek.
Als duidelijk is dat de terugweg ingezet is rent hij steeds sneller. Nu moet de baas manen tot kalmte. Rennen met die wind is niet zo'n goed plan.
Weer veilig binnen het ontbijt genuttigd en daarna gaat GT liggen en zakt weg in een ontspannen slaap. Dit was een enerverende ochtend!
![]() |
| Zwiepende lijn, bewogen foto, de wind wint! |

Geen opmerkingen:
Een reactie posten